Olifanten werden in Myanmar voornamelijk gebruikt in de teak industrie. Zij waren het middel om de loodzware boomstammen uit het dichtbegroeide woud te halen. Vanwege de verregaande ontbossing heeft de regering de kap grotendeels stop gezet. Hierdoor is er voor veel olifanten geen werk meer. Nu er geen werk meer voor ze is worden de olifanten aan hun lot overgelaten omdat ze te duur zijn in onderhoud. Veel olifanten vallen ten prooi aan stropers. Ten eerste vanwege de grote vraag vanuit Aziatische landen naar botten, slagtanden en slurven vanwege de daaraan toegedichte heilzame werking. Ten tweede vanwege hun vlees en ten derde vanwege het gebrek aan leefomgeving en de daaruit volgende conflicten met boeren worden ze vaak illegaal afgeschoten.
Uit liefde voor de olifanten hebben Tin Win Maw en haar man Htun Htun Wynn het Green Hill Valley Elephant Care Camp opgezet. Zij is opgegroeid in de hout industrie en was al als kind tussen de olifanten. Haar oom Ba Kyaw Than werkte er als dierenarts. Hij specialiseerde zich in zowel de behandeling van tamme als wilde olifanten.
Nu werkt hij als gepensioneerde vrijwilliger bij het project. Het project draait grotendeels op donaties en de pittige arrangement prijs voor bezoekers. Maar dat hebben we er graag voor over.
Meer dan 150 kilo voer per dag
Olifanten eten minimaal 150 kilo voedsel per dag en als bezoeker mag je ze de hele dag voeren. Momenteel verblijven er acht olifanten in de leeftijd van 10 jaar tot 67 jaar. De 10-jarige is een verweesde olifant. Maar er was ook een olifant met een schotwond in de linkerschouder en andere verwondingen. Een duidelijk slachtoffer van een boze boer. Er stonden gigantische tonnen voedsel voor ons klaar met daarin pompoen, stukken van de bananenplant, bamboe en ter plekke gemaakte natte granenbollen.
Het voeren had wel wat gebruiksaanwijzingen, de ene olifant was blind aan een oog en kon je dus beter via de kant van het goede oog benaderen, een andere olifant wilde de bananenboomstukken alleen via de mond gevoerd krijgen. Maar waar ze allen gelijk in waren was in hun voorkeur voor pompoen.
Als je met zijn tweeën staat te voeren en de één heeft pompoen en de andere bananenboom dan kun je het schudden met je bananenboom… Dan staan beiden olifanten te lonken naar de pompoen en proberen het van elkaar af te pakken. Heel grappig. En hoewel je ze één voor één aangeeft, zijn ze hebberig en stapelen de stukken gewoon in hun slurf op totdat ze er bijna uitvallen voordat ze ze in hun mond stopten.
Maar ook de granenbollen gaan er goed in. Ze voelden wel wat plakkerig en die wilden bijna alle olifanten het liefst in de mond gevoerd krijgen.
Voelt wel vreemd aan die dikke zachte tong die voorzichtig het voedsel aanpakt.
Lekker gaan badderen
Op een gegeven moment kregen we te horen dat we met de olifant mochten gaan badderen. Er waren meer groepjes mensen die ieder hun eigen baddermoment kregen.
De olifant wordt door de verzorger naar een kleine waterval in de rivier gebracht en vervolgens kan het badderen beginnen. Wij kregen een dot ruw bastmateriaal en konden daarmee de olifant schrobben. En die vond het overduidelijk heerlijk. Ging zelfs een beetje mijn kant uithangen…
Even gaan afkoelen
Na de sessie was het tijd voor een heerlijke lunch. En daarna mochten we naar een andere olifanten paviljoen waar we ook kennis konden maken met de jongste telg. Maar niet nadat we drie bejaarde vrouwen flink te eten hadden gegeven. De oudste 67 jarige matriarch schaamde zich er niet voor om haar 63 jarige buurvrouw regelmatig een fikse tik met haar slurf te verkopen om zo het meeste eten te vergaren. Er was duidelijk sprake van jaloezie hihi.
De derde, 49 jarige dame was aan haar rechteroog blind en stond wat ter zijde zodat ze voldoende overzicht had.
Behalve de zorg voor de olifanten worden er in dit kamp ook veel boomsoorten gekweekt. Iedere bezoeker wordt uitgenodigd om één van de regionale boomsoorten te planten. Dit niet alleen om het woud te herstellen maar ook ter educatie van de lokale gemeenschap om het belang van herbebossing te leren.
Na kennismaking met de gepensioneerde dierenarts Ba Kyaw Than die veel wist te vertellen over de verzorging en ons de logboeken liet zien die elke dag van iedere olifant worden bijgehouden kregen we ook nog een demonstratie papier maken van olifantenpoep. We kregen ook ieder een stuk papier mee dat deels gewalst en deels ruw en compleet reukloos was.
Overigens is Ba Kaw Than ook in Nederland geweest toen hij zes olifanten naar het Noorder dierenpark in Emmen bracht. Hij leerde de Nederlandse verzorgers de nodige commando’s en de juiste verzorging.
Zowel de olifant als wij genieten…
Met behulp van onze sponsorgelden is er ook een mobiele unit opgezet waarmee andere olifanten, ook die in het wild, de juiste zorg kunnen krijgen.
Kortom een geweldige leuke en leerzame dag. We hadden het niet willen missen. Wat ons betreft een once in a lifetime experience!
Eén gedachte over “ Once in a life time…”
Wouw, wat gaaf!!! We zijn hier met z’n allen stikjaloers op jullie. Geweldige foto’s en een unieke ervaring! Geniet nog maar met volle teugen van jullie laatste vakantieweek (en het mooie weer, want het is hier echt grijs en waterkoud. Het goede nieuws is dat de langetermijn voorspelling een stijging van de temperatuur laat zien;) Veel liefs xxx
Eén gedachte over “ Once in a life time…”
Wouw, wat gaaf!!! We zijn hier met z’n allen stikjaloers op jullie. Geweldige foto’s en een unieke ervaring! Geniet nog maar met volle teugen van jullie laatste vakantieweek (en het mooie weer, want het is hier echt grijs en waterkoud. Het goede nieuws is dat de langetermijn voorspelling een stijging van de temperatuur laat zien;) Veel liefs xxx