Mindo wordt omringd door nevelwoud en het is er dan ook warm (28 graden) en vochtig. Mindo (1800m) is het paradijs voor vogelaars met over 500 soorten. Sinds 2013 strijdt het met een ander Ecuadoriaans dorp om de titel van meest getelde vogels ter wereld. Bij zonsopgang doen we daarom ook een vogelexcursie. We zien onder andere toekans, kolibries en een crested guan. Helaas zitten er veel ver weg of tussen de bladeren en dat maakt fotograferen lastig.

Na het ontbijt nemen een taxi naar de “taribata”, een soort kabelbaan met een bak voor 6 personen. We zoeven 152 meter boven een rivier naar de overkant van een vallei en komen aan in het beboste Bosque Protector Mindo-Nambillo. Hier bezoeken we een aantal watervallen, de Rio Nambilla Cascades.Via op en neer paadjes klauteren we over de soms gladde stenen om van de ene waterval naar de andere te lopen. We bezoeken er totaal vijf en werken ons aardig in het zweet door in drie uur 886 meter omhoog en 720 meter omlaag te lopen. Behalve de Nambilla zijn het allemaal kleinere watervallen met elk hun eigen karakter.

Enigszins moe maar voldaan nemen we de taxi terug naar het dorp waar we ons af laten zetten bij een kolibrie tuin. Nou ja, tuin. We worden naar een veranda achter het huis geleid. Vanuit daar hebben we uitzicht op een deel van het bos. Hier heeft de eigenaar op verschillende plekken voer voor de verschillende vogelsoorten neergezet en op 1 meter van de veranda zoeven wel 15 verschillende soorten kolibries voor onze neus rond. Iets verder zitten tanagers in alle kleuren (zwart, blauw, geel, oranje) te eten op grotere takken. Er is zelfs een toekan en een agouti (een groot knaagdier) vanmorgen gezien. Regelmatig horen we het mitrailleur geluid afgaan van de camera’s van een stel Japanners met objectieven zo groot als honkbalknuppels als een kolibrie weer bij een bepaalde bloem komt drinken van het suikerwater wat de eigenaar er in heeft gespoten. Onder het genot van een drankje genieten we de rest van de middag van het prachtige schouwspel. Natuurlijk maken we ook weer veel te veel foto’s.

Als het begint te schemeren gaan we in her dorpje naar El Chef, waar ik samen met een lokaal biertje de heerlijkste Churrasco (gegrild rundvlees met  gebakken ei, salade, frietjes en rijst) te eten krijg. Nagenietend van een mooie dag (en het lekkere eten) lopen we terug naar de lodge…