Onderweg naar Banos (1800m) bezoeken we het Quilotoa kratermeer (3912m). De zon en de wolken weerkaatsen prachtig in het blauwgroene kratermeer. Boven aan de kraterrand staat een straffe wind en voelt de 9 graden een stuk frisser aan. We lopen over een deel van de kraterrand tussen de mooie kleurrijke bloemen. Hierna eten we in een gezellig restaurantje.

Na aankomst in Banos lopen we ‘s avonds het gezellige centrum in voor koffie en heerlijke gebakjes in een uiterst moderne koffiebar.Het is weliswaar in Ecuador nog geen 2 juli, maar in Nederland al wel en dus vieren we Remy’s verjaardag.

Op onze eerste vrije dag nemen we de volgende ochtend de lokale bus richting de mooiste waterval van Ecuador: El pailon del Diablo (“De ketel van de duivel”). Het water van de bijna 80 meter hoge waterval stort zich met donderend geraas naar beneden op indrukwekkende grote rotsen. De nevel zorgt zelfs op ruime afstand van de waterval dat je niet droog blijft. Dat het nog natter kan bewijst Remy, via een kruip-door/sluip-door route komt hij achter de waterval bij de “Grieta al cielo: Cavernas hasta la ducha natural”, de grot met de natuurlijke douche. Op de weg terug zien we een prachtig mooie mannelijke Rode Rotshaan. Wat een prachtig verjaardagscadeau!!!

We nemen de bus terug richting Banos en stoppen onderweg bij de Agoyan waterval. Een dubbele waterval waarbij de ene waterstraal bruin en de andere wit van kleur is. Ik steek mijn duim omhoog en al snel stopt er een mini vrachtwagen. Ik slinger mezelf achter in de overdekte laadbak en kom terecht bij een groep fietsers met hun fietsen, die ook op de terugweg zijn naar Banos.Het is in Ecuador de gewoonte dat je iets bijdraagt voor de lift en zo staan we tien minuten later voor wel 50 dollarcent (hihi) met zijn tweeën weer in het centrum van Banos. Het blijft leuk, het lokale vervoer in Ecuador.

We sluiten Remy’s verjaardag af met een lekker Mexicaans etentje…