Vandaag wederom een lange reisdag naar Shiraz (573 km!). Het landschap is nu veel afwisselender dan de afgelopen dagen: bergachtig, nu en dan een klein groen stukje tuinbouwgrond omringd door woestijn en af en toe zelfs een paar bermbloemetjes.
Onderweg pauzeren we in Neyriz, voor een bezoek aan de oude Jameh moskee. Deze dateert uit de 9e eeuw en is een voormalige vuurtempel wiens functie werd veranderd tot moskee tijdens de eerste jaren van het islamitische tijdperk. Het heeft een mooie metselwerk minaret en een zeer rijk bewerkte mihrab.

Terugkijkend naar de binnenplaats valt de enorme cypres echt op. Deze is al ruim duizend jaar oud.
Na Neyriz doorkruisen we het Zagrosgebergte. Wow, ik houd hier wel van, grillige, ruige, kale bergen met hier en daar een groene struik en zelfs een prachtig uitzicht op een vlakte met een enorm zoutmeer. Omdat we hier al op zo’n 2000 meter hoogte rijden heb je er geen idee van, maar menige top rijkt hier tot over de 4000 meter. We passeren olijven- en vijgenboomgaarden. Zien herders met kudden geiten en schapen, maar ook plastic fabrieken en gascentrales.

Dorpen lijken hier op te gaan in de omgeving doordat huizen vaak van omgevingsmateriaal gemaakt zijn. Van de vele moskeetjes die we onderweg zien hebben veel ervan een gouden koepel.

16 Km voor Shiraz maken we nog een korte stop bij een zoutmeer. In deze tijd van het jaar is het meer nagenoeg droog gevallen, je ziet waar er water is nog wel de typisch rode kleur van de algen die in de natte tijd hier voorkomen. Een lekkernij waarop zwermen flamingo’s afkomen. Maar die zien we in deze tijd dus niet. Jammer. Wij bekijken het zoutmeer bij de zoutfabriek waar ik begroet word door een hondenmoeder met twee pups.

 

 

Bij zonsondergang (hier rond 19.18) komen we dan eindelijk aan bij ons hotel. Pfff… we hebben er dus bijna 11 en een half uur over gedaan. Toch kunnen we het niet laten om nog snel even te gaan kijken bij het verlichte fort dat aan het eind van onze straat ligt. Een mooie afsluiter.