Ik had er thuis al het een en ander over gelezen, sterker nog het was een van de belangrijkste redenen om niet met Sawadee naar Myanmar te gaan maar op eigen houtje: Monywa! De omgeving biedt zoveel top attracties……….
Nog ver voordat we Monywa bereiken zien we in de verte al de gigantische boeddha Laykyun Setkyar staan.
Het is de op één na grootste boeddha van de wereld.
Inclusief voetstuk meet hij 129 meter. Je kunt er ook in: er zijn 31 verdiepingen die refereren aan de 31 stadia in de levenscyclus van Boeddha.
Je kunt de verdiepingen alleen via de trap bereiken. De onderste verdiepingen beelden de onderwereld uit, de hel! Dat is duidelijk zichtbaar aan de muurschilderingen van brandende mensen… Maar hoe hoger we komen, hoe luchtiger en opgewekter de muurschilderingen worden, tenslotte kom je in het nirwana… Zover zijn we echter niet gekomen. Na de 26e verdieping hielden we het voor gezien toen bleek dat nog niet alle schilderingen af waren.
Hoewel de boeddha al in 2008 ingewijd werd is de bouw nog niet voltooid. Op de hoogste verdiepingen is men nog bezig en ook de lift werk nog niet. Desondanks zijn ze al wel bezig met een zittende versie waarvan de voltooiing gepland staat voor 2019 of 2020.
Thanbodday complex
Na de lunch nog een figuurlijk hoogtepunt. Dit is echt met stip de mooiste pagode die we tot nu toe gezien hebben: de Thanboddhay Pagoda.
Een enorm boeddhistisch complex dat van 1939 tot 1951 gebouwd werd op de plaats van een 14de eeuwse pagode. Van buiten indrukwekkend in glinsterend goud, van binnen een sprookjesachtig interieur met in totaal 582.347 beeltenissen van Boeddha. Er is geen stukje muur, nis of plafond onbedekt gebleven. Van klein, zo’n 6 cm hoog tot indrukwekkend grote zittende en staande boeddha beelden.
En vraag niet hoe het kan maar er worden nog steeds bijgeplaatst.
Thanboddhay complex
Phowintaung
Pho Win Hill, een grotten complex zo’n 25 km ten westen van Monywa.
Er zijn ongeveer 900 zandstenen grotten met talrijke Boeddha beelden en erg goed bewaard gebleven muurschilderingen in levendige kleuren die het Birmese leven laten zien. Maar natuurlijk ook de Jataka verhalen, ofwel 547 afbeeldingen waarin het leven van Boeddha wordt afgebeeld.
De Boeddha’s en schilderingen dateren uit de 14e tot 18e eeuw.
Het is niet te bevatten dat je hier zomaar rond mag lopen. Je betaalt weliswaar entree maar verder is er geen echte bewaking.
Bij sommige ingangen staan bordjes dat je je schoenen uit moet doen, uit respect voor Boeddha natuurlijk, maar ik zie nergens bordjes met gedragsregels.
Terwijl het zo belangrijk is dat juist hier geen flits gebruikt wordt. Je moet er niet aan denken hoeveel schade dat zou toebrengen aan die prachtige muurschilderingen.
Phowintaung
We zijn maar gewoon begonnen met grotten te bekijken en vielen van de ene in de andere verbazing. Soms voelden we ons net ontdekkingsreizigers. Er zijn geen uitlegborden of aanwijzingen waar iets ligt. Zo nu en dan maakte het onkruid het wat lastig om binnen te komen. In de grotten ligt er een dikke laag stof op de Boeddha beelden en je moet uitkijken dat je niet achteruit stapt en met je rug tegen een Boeddha of een muurschildering aan komt… Of zoals ik in de spinnenwebben…
Uit nieuwsgierigheid beklom ik een brokkelige trap heuvelopwaarts met in gedachten een stupa op de top en een mooi uitzicht.
Kom ik onderweg nog meer grottempels tegen die ik niet verwacht had en zag ik op de top onder me aan de andere kant van de heuvel er ineens nog veel meer… Daar komt volgens mij helemaal geen toerist. Zou niet eens weten hoe er te komen. Zag geen trap of pad om daar naar beneden te komen.
Ondertussen was Remy aan de andere kant van de weg bij een giga grote liggende boedhha die nauwelijks in zijn verblijfsruimte paste.
Maar het kon nog mooier… We liepen een grottempel binnen waarbij we van de ene in de volgende grotkamer terecht kwamen… en in de volgende… en we er aan de andere van deze rotspartij weer uit konden. En natuurlijk stonden ook deze grotkamers vol boeddha’s.
Phowintaung
ResusapenLieve dames…
Tja en als je dan als bonus ook nog hele hordes aapjes met ook veel kleintjes erbij. Resusapen.
Bonus twee: een lieve Birmese dame die vond dat ik er vooral even bij moest gaan zitten na de klim van deze hoge trap. Ik liep er natuurlijk weer bij met vuurrood bezweet hoofd. Met wat Birmese woorden en gebaren hadden we een gezellig contact en vond ze het ook prima om op de foto te gaan. Grote hilariteit toen ze de foto zag en ik met adjen laddeh aangaf hoe mooi ik haar vond met de geknoopte doek op haar hoofd.
En ja ze wilde ook wel met haar vriendin en daarna samen met mij op de foto.
Remy zat lekker beneden in de schaduw dus de camera maar aan de vriendin gegeven op de automatische stand. Nog meer hilariteit.
Shwe Ba Hill
De Shwe Ba Hill lag hier ook in de buurt. Ook hier weer grotten en tempels die uitgehouwen zijn in de heuvel, maar dan van veel latere datum. Deze zijn zo’n 100 jaar oud. Via trappen loop je daar naar beneden tussen hele steile kliffen. De aan weerszijden uitgehouwen tempels zijn heel kleurrijk aan de buitenkant. Een ingang was zelfs in de vorm van een reuze olifant. Zelfs nu nog laten rijke birmezen hier nieuwe grotten uithouwen.
Al met al zijn we hier totaal zo’n 3 en een half uur zoet geweest. Het is dat we nog een lange weg en een boottocht naar Bagan te gaan hadden…
Eén gedachte over “ Oh, oooh, oooooooooooh!!!!! Oh Monywa.”
Jeetje, wat een beelden! Niet alleen qua hoogte maar ook qua aantal…. Weet je ook wat het nut/ de achterliggende gedachte is van zo’n overkill aan Boedha’s in één ruimte?
Hopelijk komen jullie nog veel meer moois en verrassends tegen.
Eén gedachte over “ Oh, oooh, oooooooooooh!!!!! Oh Monywa.”
Jeetje, wat een beelden! Niet alleen qua hoogte maar ook qua aantal…. Weet je ook wat het nut/ de achterliggende gedachte is van zo’n overkill aan Boedha’s in één ruimte?
Hopelijk komen jullie nog veel meer moois en verrassends tegen.
Groetjes!